MTZ 82

RYS HISTORYCZNY  : MTZ-80 „Białoruś” (MTZ-82 „Białoruś”) to marka uniwersalnych ciągników kołowych produkowanych przez Mińską Fabrykę Traktorów od 1974 roku do chwili obecnej. Mińska Fabryka Traktorów im. W.I. Lenina zdołała rozpocząć tworzenie i masową produkcję rodziny ciągników MTZ-80/82 po wydaniu w 1966 roku dekretu Rady Ministrów ZSRR nr 606, który stwierdzał „potrzebę produkcji ciągników uniwersalnych rzędowych o mocy co najmniej 75-80 KM. i klasie trakcji co najmniej 1,4”. Na tamte czasy przeznaczono kolosalne pieniądze i środki. W celu przyspieszenia powstania i obniżenia kosztów doposażenia głównego zakładu i przedsiębiorstw z nim związanych, zdecydowano się na gruntowną modernizację rodziny ciągników MTZ-50/52. Dokonano wielu zmian w konstrukcji nowego pojazdu. Najważniejsze z nich to nowe poszycie, kabina i silnik dużej mocy D-240 z Mińskich Zakładów Motorowych. Już w 1972 roku pomyślnie zakończono testy nowego ciągnika. W trakcie prób wyznaczono zagregowane maszyny i działa, których liczba wynosiła około 230. Zwiększenie prędkości konstrukcyjnej do 33 km/h umożliwiło bardziej racjonalne wykorzystanie ciągnika w ogólnych pracach transportowych. Ciągnik trafił na linię montażową w 1974 roku, a w 1975 roku w Kiszyniowie na linię montażową wjechała gąsienicowa wersja ciągnika T-70. Początkowo ciągniki miały małą kabinę, ale już w 1980 roku niektóre modyfikacje MTZ-80/82 zaczęto wyposażać w bardziej przestronną i wygodną kabinę, z większą powierzchnią przeszklenia, która została opracowana jeszcze w połowie lat 70. dla obiecujących modeli. Z niewielkimi modyfikacjami taka kabina jest montowana od 1988 roku we wszystkich modelach produkowanych na bazie MTZ 80.1 i 82.1. W listopadzie 2012 roku traktor wziął udział w marszu protestacyjnym bałtyckich rolników w Brukseli. Chłop Kaspars Gulbis w proteście przeciwko nieuczciwym dopłatom bezpośrednim wyruszył traktorem MTZ-80 z Tallina do Brukseli.

OPIS  : MTZ 82

Kołowy ciągnik uniwersalny MTZ-80 z tylną osią napędową klasy trakcyjnej 14 kN  to podstawowy model białoruskiej rodziny ciągników Mińskiej Fabryki Ciągników. Równocześnie z rozpoczęciem produkcji modelu MTZ-80 uruchomiono produkcję jego modyfikacji z dwiema osiami napędowymi – ciągnika MTZ-82. Konstrukcja ciągników MTZ-80/82 jest produktem głębokiej modernizacji dotychczas produkowanej rodziny ciągników MTZ-50. Pierwszy prototyp MTZ-80 datowany jest na 1970 rok. Stopień ujednolicenia części i montażu, jednostek cyrkulacyjnych w MTZ-50 i MTZ-80 sięga 70%. Ciągnik jest zbudowany zgodnie z tradycyjnym układem dla MTZ: konstrukcja półramowa – rama z zespołami przeniesienia napędu, przedni silnik, tylne koła napędowe o zwiększonej średnicy, przednie koła skrętne o mniejszej średnicy. Ciągnik MTZ-80 ma tylko napęd na tylne koła, a ciągnik MTZ-82 ma napęd na wszystkie koła. Ciągniki produkowane są w kilku modyfikacjach, różniących się od siebie rodzajem i przełożeniami skrzyni biegów, sposobem uruchamiania silnika, „miejscami wiązania” na osprzęt i konstrukcją zewnętrzną, rodzajem użytej gumy, wielkością luzu agrotechnicznego i mocą silnika. Zakres zastosowania ciągników MTZ-80/82 jest dość szeroki. Mogą być stosowane w różnych pracach i są agregowane z maszynami zawieszanymi, półzawieszanymi, ciągnionymi i stacjonarnymi. W gospodarstwach rolnych i różnych przedsiębiorstwach dostępna jest duża liczba maszyn i mechanizmów przeznaczonych do pracy z ciągnikiem. Szeroka gama osprzętu i jednostek jest reprezentowana na rynku przez ogromną liczbę producentów. Głównym przeznaczeniem ciągników MTZ-80/82 jest kompleksowa mechanizacja uprawy i zbioru tzw. upraw rzędowych (kukurydza, buraki cukrowe, ziemniaki, słoneczniki, warzywa i melony itp.). Innym obszarem zastosowania są prace ogólnego przeznaczenia. Ciągniki MTZ-80/82, posiadające dość wysokie dane o prędkości jak na ciągniki, wyposażone w układ pneumatyczny i sprzęt oświetleniowy, mogą wykonywać znaczne prace transportowe, z powodzeniem konkurując z samochodami ciężarowymi w trudnych warunkach drogowych. W latach 1970. i 1990. ciągniki były wyposażone w silniki wysokoprężne D-240 z rozrusznikiem elektrycznym lub D-240L z benzynowym dwusuwowym silnikiem rozruchowym gaźnika (rozrusznikiem). Ciągniki z silnikami D-240L oznaczono jako MTZ-80L i MTZ-82L. Wraz z DT-75 i T-40 jest jednym z najpopularniejszych ciągników na terytorium byłego ZSRR. Ciągniki MTZ-80/82 i ich modyfikacje są wyposażone w czterocylindrowe czterosuwowe silniki wysokoprężne Mińskiej Fabryki Silników z rodziny D-240, D-243 (atmosferyczne), D-245 (turbodoładowane) chłodzone cieczą. Pojemność skokowa (co najmniej) wynosi 4,75 litra, moc znamionowa w oryginalnej wersji wynosi 55,16 kW (75 KM), następnie moc zwiększono do 59,25 kW (80 KM). Silnik z turbodoładowaniem w różnych modyfikacjach ma moc od 67,5 do 100 kW (90… 136 KM) a przy braku rosyjskich silników wysokoprężnych o podobnej mocy w latach 1990. i 2000. był szeroko stosowany w samochodach ciężarowych (GAZ-3308, ZiŁ-4331, ZiŁ-5301) i autobusach (KAvZ-3976, PAZ-3205, PAZ-4234). Silnik uruchamiany jest za pomocą rozrusznika elektrycznego lub rozrusznika benzynowego z gaźnikiem PD-10 o mocy znamionowej 10 KM. W niektórych modelach zainstalowano nagrzewnicę benzynową przed uruchomieniem PZHB-200B. Przednia oś napędowa MTZ-82 przenosi moment obrotowy z napędu przeniesienia napędu na przednie skrętne koła napędowe, służy jako przednia podpora dla szkieletu ciągnika. Konstrukcja mostu jest portalowo-uniwersalna. Dzięki takiemu rozwiązaniu ciągnik z 4 kołami napędowymi w pełni zachowuje wszystkie parametry uniwersalności modelu bazowego: prześwit, ograniczenia regulacji rozstawu kół, promień skrętu itp. Oś napędowa zamontowana jest w otworze przedniej belki półramy. Korpus osi przedniej jest zawiasowo połączony z belką, co umożliwia wychylanie się osi względem półramy w płaszczyźnie poprzecznej ciągnika pod kątem 8-9°, ograniczonym ograniczeniem występów na nadwoziu i osłonie osi. Przednie osie napędowe ciągników MTZ-82 i MTZ-52 są wymienne. Przednia oś ciągników MTZ-82 wyposażona jest w samoblokujący mechanizm różnicowy o ograniczonym poślizgu, składa się z dwóch korpusów, w których znajdują się cztery satelity na dwóch osiach, dwie przekładnie półosiowe oraz dwie miseczki dociskowe z pakietami tarcz ciernych. Gdy mechanizm różnicowy jest zablokowany, moment obrotowy jest przenoszony na koła zębate półosi nie tylko przez siły tarcia tarcz ciernych, ale także przez zęby satelitów. Momenty obrotowe przenoszone na zęby satelitów po lewej i prawej stronie są takie same pod względem wielkości, ale jednocześnie momenty obrotowe przenoszone na skutek sił tarcia na koła zębate półosi mogą się różnić w zależności od wartości przyczepności kół z powłoką, po której porusza się ciągnik.