BMW 323i E21

RYS HISTORYCZNY  : BMW E21 to pierwsza generacja BMW serii 3, serii kompaktowych samochodów wyższych. W lipcu 1975 roku Zarząd BMW zaprezentował E21 publiczności na Stadionie Olimpijskim w Monachium. E21 był produkowany od czerwca 1975 do grudnia 1983 roku i zastąpił BMW serii 02. Seria była produkowana wyłącznie w sportowej wersji dwudrzwiowej sedan/coupé (z wyjątkiem kabrioletów produkowanych przez Baur). W przeciwieństwie do poprzednika, nadwozie 'Touring’ z pochylonym tylnym włazem nie było już oferowane. Modele z sześciocylindrowymi silnikami były natychmiast rozpoznawalne dzięki czterocylindrowym okrągłym reflektorom, zamiast podstawowym dwóm. Nadwozie kabriolet, produkowane przez Baur, było produkowane w latach 1978–1981, ze wszystkimi dostępnymi silnikami. E21 został zastąpiony przez E30 serii 3 w 1982 roku. Łączna produkcja wyniosła 1 364 039 samochodów, z czego 4 595 było w wersji „Baur Top cabriolet”. BMW E21 jest według Design Museum London jednym z „pięćdziesięciu samochodów, które zmieniły świat”.

OPIS SZCZEGÓŁOWY : BMW 323i E21

Początkowe modele produkowano z gaźnikowymi, czterocylindrowymi silnikami benzynowymi o pojemności 1,6 L, 1,8 L i 2,0 L. Wtrysk paliwa wprowadzono pod koniec 1975 roku w modelu 320i – jednak w 1977 roku gaźnikowy rzędowy silnik sześciocylindrowy zastąpił zarówno modele 320, jak i 320i, podczas gdy w Stanach Zjednoczonych trafiła do sprzedaży obniżona wersja czterocylindrowego wtrysku. W 1978 roku seria 3 otrzymała swój pierwszy sześciocylindrowy wtrysk paliwa w modelu 323i jako flagowy model osiągowy; a w 1981 roku w modelu 315 oferowano dolną, obniżoną wersję 1,6 L. Nie było modelu BMW M3 dla generacji E21, ale wyprodukowano kilka limitowanych edycji modeli opartych na modelu z największym silnikiem, sześciocylindrowym 323i. Widok nowego auta z przodu zdominowała charakterystyczna dla BMW atrapa chłodnicy, wyraźnie wyróżniająca się spod pokrywy chłodnicy. Stylistyka nowego samochodu przypominała E12 serii 5, która była produkowana w momencie wprowadzenia modelu E21. Podobnie jak wiele innych modeli BMW, słupek C w E21 ma charakterystyczny element Hofmeistera. Projekt kokpitu E21 oznaczał wprowadzenie nowej koncepcji, z konsolą środkową i centralną deską rozdzielczą skierowaną w stronę kierowcy. Od wielu lat stało się to częścią filozofii projektowania wnętrz BMW. Jako znak bezpieczeństwa pasywnego, wszystkie krawędzie i elementy sterujące wewnątrz zostały zaokrąglone i wyłożone. Przy rozstawie osi wynoszącym 2,6 m długość wystających przednich i tylnych nadwozi była minimalna. Rozstaw gąsienic wynosił 1 364 mm z przodu i 1 377 mm z tyłu. Zawieszenie zawierało układ kierowniczy z zębatką i zawieszeniem MacPhersona z przodu oraz niezależne zawieszenie typu półciągniący z tyłu. Konstrukcja tylnego zawieszenia powoduje zmiany pochylenia, które mogą powodować nadsterowność przy granicach prowadzenia. Wspomagane hamulce były tarczowe na przednich kołach, natomiast tylne koła miały hamulce bębnowe (z wyjątkiem modelu 323i, który miał tarcze na wszystkich kołach). W momencie premiery E21 dostępne były trzy wersje: 316 (1,6-litrowe), 318 (1,8-litrowe) oraz 320 (2,0-litrowe) czterocylindrowe silniki BMW M10. Aby odróżnić modele, model 320 wyposażony był w podwójne reflektory, natomiast 316 i 318 miały pojedyncze reflektory. Model 323i był flagowym modelem E21 po jego wprowadzeniu w 1977 roku. Napędzany jest sześciocylindrowym silnikiem o pojemności 2,3 litra z wtryskiem paliwa Bosch K-Jetronic. Przyspiesza do 100 km/h w 8,7 sekundy i osiąga prędkość maksymalną 190 km/h.