IKARUS 526

RYS HISTORYCZNY : Ikarus 526 był pojazdem z napędem na wszystkie koła Fabryki Karoserii i Pojazdów, zbudowanym na częściowo gotowym, niechodzącym podwoziu (transportowanym w pudełku) opartym na D346 opartym na Fabryce Samochodów Csepel. Projekt kształtu pochodzi od László Finta, projektanta Ikarusa, a głównym projektantem samochodu był László Verő, inżynier mechanik w fabryce Székesfehérvár. Fabryka w Székesfehérvár wyprodukowała 125 egzemplarzy tego pojazdu. Pożarnicze Ikarusy – model 526 – produkowano w latach 1964-1965 w filii w  Székesfehérvár. Była to próba uniezależnienia się od importu.

OPIS  : IKARUS 526

Węgry zapisały się w historii powojennej motoryzacji nietypowo. Podczas gdy większość krajów produkowała osobówki i ciężarówki, na Węgrzech kluczową rolę odgrywały autobusy. Nietypowe były również samochody strażackie. Przykładem jest pożarniczy Ikarus. Pojazd mógł przewozić 10 w pełni wyposażonych strażaków oraz 2000 litrów wody gaśniczej. Wersję pożarniczą zabudowano na podwoziu Csepel 344 o długości 7 m, z napędem na cztery koła. Maksymalna prędkość pojazdu wynosiła 82 km/h. Do kabiny, w której znajdował się przedział dla dziewięcioosobowej załogi, wchodziło się przez harmonijkowe drzwi, podobne do tych stosowanych w autobusach. Pod siedziskami mieściły się skrytki na narzędzia. Karoserię wykonano z tworzywa sztucznego, co było ewenementem w samochodach pożarniczych. W części pożarniczej umieszczony był zbiornik na wodę o pojemności 2 tys. l. Pojazd przewoził motopompę przenośną, węże i rozdzielacze. Na dachu zamocowano dwie rury na węże ssawne. Nie posiadał wspomagania kierownicy, pneumatycznego układu hamulcowego i mechanicznego hamulca postojowego charakteryzującego model 526. Jego specjalnością jest to, że wyposażony jest w odpowietrznik strumieniowy gazu, czyli układ wydechowy jest połączony z pompą, dzięki czemu spaliny wypływające z silnika mogą również ciągnąć ze sobą powietrze pozostawione w pompie. Numer VIN pojazdu znajduje się na podwoziu obok akumulatora. Po obu stronach pojazdu schowki do przechowywania sprzętu zamykane są roletami zamiast tradycyjnych drzwi, dlatego strażacy nazywali je również „wozami do przewozu chleba”, ponieważ przypominały im one wozy z chlebem. Pożarniczy Ikarus należy do grupy mało znanych pojazdów tego typu w Europie. Używały go straże pożarne na Węgrzech, model ten spotkać można sporadycznie w muzeach i kolekcjach prywatnych. Rozwój fabryki Ikarus w Budapeszcie i jej aspiracje do stania się największym producentem autobusów na świecie sprawiły, że montaż autobusów przeniesiono  także do zakładu w Székesfehérvár. Z tego powodu zaprzestano produkcji samochodów specjalistycznych na rzecz autobusów i przyczep autobusowych.