FABRYKA UTB

W 1948 roku fabryka stała się fabryką Tractorul Brașov, a od 1960 roku na rynku pojawiły się pierwsze modele całkowicie rumuńskiej koncepcji, a także modele z silnikiem Fiata. W 1990 roku zakład zatrudniał 23 000 pracowników. Po 1990 roku Tractorul wszedł w powolny proces prywatyzacji, który niemal wyczerpał jego zasoby. Nierzadko pracownicy zakładu wychodzili na ulice, aby wyrazić swoje niezadowolenie z kunktatorstwa gubernatorów. W 2002 roku firma wyprodukowała około 4 000 ciągników przy zdolności produkcyjnej 32 000 ciągników rocznie. W 2004 roku firma była o krok od prywatyzacji, a nabywcą była włoska fabryka traktorów ARGO (Landini), ale z powodu nieporozumień z lokalnymi władzami i z powodu ówczesnych wyborów prywatyzacja nie doszła do skutku. Zakład kontynuował jednak produkcję, od 2004 roku przestawiając się na produkcję ciągników z serii „4”. W 2005 roku Mahindra wykazała zainteresowanie kupnem firmy. W 2007 roku zakład został zamknięty i został postawiony w stan likwidacji.

Za granicą produkty tej firmy były sprzedawane pod nazwami Universal, UTB, Universal Farmliner (dla Australii) i Titan. Ciągniki były produkowane na licencji w Pakistanie pod nazwą GM Universal firmy Agripak. Był również (nadal produkowany) na licencji w Turcji przez Hattat Universal Tractors. Argentyńska firma Grossi w latach 90. wyprodukowała kilka uniwersalnych modeli ciągników w Rafaela w Santa Fe. Niektóre z tych modeli to: 2040 CL/DTV/F/V[7]; 2050 CL/DTV/F/V; 2055; 2060 CL/DT/F/V[8]; 2070 CL/DT/F/V[9] oraz 2075 CL. W pewnym momencie UTB posiadało 50% autoryzowanego dystrybutora Universal UTB Hungary, 40% Universal Traktorji UTS w Słowenii, 50% UTB-Sepa we Włoszech, 50% Universal Traktor Sonay w Turcji. W 2008 roku w rzymskich fabrykach dla państwa egipskiego miała ruszyć nowa transza produkcyjna 650 traktorów. Wygląda na to, że licencja została zakupiona po wizycie Kaddafiego w Rumunii od Flavius Invest. Latem 2017 roku firma odrobiła straty Rozpoczęto produkcję ciągników. 

W 1999 roku w wyniku podziału Tractorul Brașov powstało sześć firm, które zostały później wystawione na sprzedaż: Frimut UTB, Rentcom UTB, Prorem UTB, AWE-HD, MUM-UTB, Scudiver UTB. We wrześniu 2002 r. 50,1% udziałów w Prorem zostało sprzedane przez APAPS osobie fizycznej, Munteanu Ioan. Był dyrektorem administracyjnym Rumuńskiego Banku Dyskontowego i jednym z zaufanych ludzi jego byłego prezesa Teodora Nicolăescu. W 2002 roku Prorem zatrudniał 246 pracowników, a w 2004 roku liczba ta sięgnęła. Również we wrześniu 2002 roku APAPS sprzedał większościowy pakiet 51% udziałów w Scudiver firmie Oligopol Group, należącej do biznesmena z Braszowa Ioana Olaru. Następnie aktywa Scudivera zostały przeniesione do nowej spółki, SUDV, z tym samym udziałem, co było kontrowersyjne, ponieważ było możliwe dzięki nieuzasadnionemu zniesieniu zajęcia Scudivera. W ten sposób Braszowska Dyrekcja Finansów Publicznych została z długami Scudivera, nie mając już nic do egzekucji, a także złożono zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa przeciwko administratorowi Romulusowi Verzei, który podpisał dokumenty, ale także przeciwko byłemu dyrektorowi DGFPCFS, Paulowi Lică. 5 lipca 2007 roku, podczas aukcji zorganizowanej przez Transilvania Insolvency House, obecnie CITR, platforma Tractorul U.T.B. została zakupiona przez firmę nieruchomościową Flavus Invest z siedzibą w Bukareszcie, należącą do brytyjskiego funduszu inwestycyjnego Centerra Capital Partner. Nabywcy aktywów Tractorul wybudują na terenie starej fabryki największy kompleks nieruchomości w Europie Środkowo-Wschodniej, o szacowanej wartości 1,5 mld euro.Inwestycja będzie realizowana przez dziesięć lat i obejmie wybudowane centrum handlowe o powierzchni 100 000-150 000 metrów kwadratowych (czyli ponad 100 000 metrów kwadratowych powierzchni najmu), około 100 000 metrów kwadratowych biur, 7 000-8 000 mieszkań oraz 4-gwiazdkowy hotel z 200-250 pokojami, do którego dołączy duże centrum konferencyjne. We wrześniu 2007 r. Komisja Europejska wszczęła formalne postępowanie wyjaśniające, oparte na zasadach pomocy państwa zawartych w Traktacie WE, w związku ze sprzedażą w lipcu 2007 r. przedsiębiorstwa Tractorul Brașov (aktywa funkcjonalne – platforma przemysłowa) na rzecz Flavus Investments SRL za kwotę 77 mln EUR bez podatku VAT. Komisja uważa, że władze rumuńskie uwarunkowały sprzedaż aktywów nałożeniem pewnych wymogów, takich jak utrzymanie przedmiotu działalności przez dziesięć lat i przywrócenie do pracy byłych pracowników przedsiębiorstwa Tractorul. Warunki te mogły doprowadzić do tego, że sprzedaż zostałaby dokonana po cenie niższej niż ta, którą można by uzyskać, gdyby aukcja była bezwarunkowa. Ponadto, gdyby cena sprzedaży była niższa od wartości rynkowej, ponieważ te szczególne warunki ograniczyłyby liczbę potencjalnych nabywców, ten, który wygrałby aukcję, również miałby przewagę. W związku z zamknięciem głównych rumuńskich fabryk, które dostarczały części i podzespoły niezbędne do przepływu produkcji ciągników z serii U650 i U445, w tej chwili większość części zamiennych na rynku jest importowana z Chin pod nazwą UTB Romania.

ŹRÓDŁO : WIKIPEDIA