Strona główna » MITSUBISHI » MITSUBISHI LANCER EVO V
DANE TECHNICZNE : MITSUBISHI LANCER EVOLUTION V
ROK PRODUKCJI : 1998-1999
SILNIK : R4 TURBO
POJ. SILNIKA : 1997 CM3
MOC : 216 kW – 290 KM
PRĘDKOŚĆ MAX : 241 km/h
PRZYŚPIESZENIE 0-100 km/h : 4,4s
SKALA : 1:43
PRODUCENT MODELU : De Agostini ( Kolekcja Słynne Samochody Mistrzów Rajdowych nr 91 )
RYS HISTORYCZNY : Mitsubishi Lancer Evolution – sportowy samochód osobowy firmy Mitsubishi. Pierwsza generacja Mitsubishi Lancera pojawiła się na rynku w 1973 roku, a w Europie w 1974 roku. Firma, zachęcona sukcesami większego brata Lancera – Galanta VR-4 na trasach rajdowych, w roku 1990 zdecydowała się na produkcję zupełnie nowego auta. W kwietniu 2014 roku producent ogłosił zakończenie produkcji, które ma przypaść na rok 2015. Możliwe jednak, że powstanie 11 generacja, która ma być hybrydą. Na razie niewiele wiadomo o Evo XI. W Lancerze Evolution VI Tommy Makinen zdobył swoje 4. z rzędu mistrzostwo kierowców WRC. Każde wcześniejsze zwycięstwo przypadło Tommiemu za kierownicą bardziej eralierowych wersji platformy Lancer Evolution. Po siedmiu latach rozwoju Lancer Evoution osiągnął swój szczyt. Dla zwycięstwa Makenina wykonano specjalny model z jego imieniem.
OPIS SZCZEGÓŁOWY : MITSUBISHI LANCER EVOLUTION V
Wiele elementów samochodu zostało zmienionych, takich jak: Wnętrze zostało ulepszone w wersji GSR o lepszą klasę fotelików Recaro. Body kit miał rozszerzone łuki z przodu i z tyłu, a nowy aluminiowy tylny spojler zastąpił wersję IV FRP i umożliwił regulowany kąt natarcia do zmiany docisku z tyłu. (W trakcie tego procesu Evolution V od nowszych lat nie był już uważany za „kompaktowy” według japońskich przepisów wymiarowych, ponieważ samochód był teraz o 70 mm szerszy niż regulowany limit 1700 mm). Rozstaw kół został poszerzony o 10 mm, przesunięcie kół zmieniono z ET45 na ET38, a średnica kół wzrosła z 16 cali do 17 cali, aby umożliwić hamulce Brembo. Średnica cylindra hamulcowego zwiększona była o 0,3 mm. Silnik został wzmocniony w kilku miejscach, a czas trwania wałka został zwiększony. Tłoki były lżejsze i miały mniejszą powierzchnię spódnicy. Wtryskiwacze 510 cm³ zostały zastąpione wtryskiwaczami 560 cm³ dla lepszej niezawodności silnika dzięki większej „rezerwie” elektrycznej, a ECU zmieniono o flash ROM, co pozwoliło na zwiększenie ciśnienia doładowania do tej samej turbosprężarki TD05-HR co w Mitsubishi Evolution IV. Ponadto ponownie ulepszono turbosprężarkę. Moment obrotowy został zwiększony do 372,6 N⋅m przy 3000 obr./min. Moc oficjalnie pozostała na tym samym poziomie, wynosząca 280 PS (206 kW). Lancer Evolution jest wyjątkowy wśród swoich konkurentów w Rajdowych Mistrzostwach Świata, ponieważ był homologowanym samochodem Grupy A, lekko zmodyfikowanym, aby mógł rywalizować zgodnie z nowo utworzonymi wówczas przepisami World Rally Car (WRC) z sezonu 1997. Mitsubishi kontynuowało przestrzeganie przepisów Grupy A aż do Rajdu San Remo w 2001 roku, samochodów klasy World Rally Car. Lancer Evolutions odnosił sukcesy w rajdach WRC w latach 1996–1999, głównie pod wodzą fińskiego kierowcy Tommiego Mäkinena, zdobywając tytuły mistrza kierowców w czterech kolejnych sezonach od 1996 do 1999 roku (w Evolutions III, IV, V i VI), a dzięki pomocy kolegi z zespołu Richarda Burnsa zdobył mistrzostwo konstruktorów po raz pierwszy, a jak dotąd jedyny w 1998 roku. Prezentowany model to samochód prowadzony przez fińskiego kierowcę Tommiego Mäkinena w sezonie 1998 roku . Piąta runda sezonu , Rajd Katalonii (Hiszpania), przyniosła debiut nowej specyfikacji Grupy A, LANCER EVOLUTION V, która została wydana w styczniu tego samego roku. Głównym ulepszeniem był szerszy rozstaw osi . Podczas gdy maksymalna szerokość dozwolona przez przepisy WR była ustalona na 1770 mm, Lancer Evolution IV z grupy A miał szerokość 1690 mm. Różnica w szerokości rozstawu osi o 80 mm w porównaniu do samochodów WR okazała się korzystna pod względem stabilności, zwłaszcza przy dużych prędkościach. Jednak ponieważ cała szerokość nadwozia musiała spełniać normy modelu masowej produkcji według przepisów Grupy A, MITSUBISHI MOTORS rozpoczęło od zwiększenia całkowitej szerokości standardowego modelu produkcyjnego do 1770 mm. Tak więc na scenę wkroczyła szersza sylwetka LANCER EVOLUTION. Mäkinen, który zajął trzecie miejsce w pierwszym rajdzie LANCER EVOLUTION V, wygrał siódmą rundę, Rajd Argentyny, trzeci rok z rzędu. Tymczasem postępował rozwój zawieszenia oraz elektromagnetycznego mechanizmu różnicowego aktywnego z większą pojemnością sprzęgła centralnego. Pod koniec sezonu zespół wspiął się na szczyt klasyfikacji mistrzostw po trzech kolejnych zwycięstwach w Rajdzie Finlandii, Rajdzie Sanremo i Rajdzie Australii. W ostatnim rajdzie, Rajdzie Wielkiej Brytanii, Mäkinen miał wypadek na początku pierwszego etapu. Olej który został wylany przez samochód biorący udział w historycznym rajdzie samochodowym, spowodował obrót auta Mäkinena i uderzenie w betonowy blok, który zniszczył prawe tylne zawieszenie. Mäkinen został zmuszony do zakończenia rajdu. Jednak Carlos Sainz z Toyoty, który walczył o tytuł mistrza kierowców, uszkodził silnik tuż przed linią mety ostatniego etapu. Był to emocjonujący zwrot akcji dla Mäkinena, który zdobył trzeci z rzędu tytuł mistrza świata kierowców. Dzięki zwycięstwu Burnsa w rajdzie, MITSUBISHI MOTORS zdobyło swój pierwszy tytuł mistrza producentów i odniosło aż siedem zwycięstw, osiągając wskaźnik zwycięstw na poziomie 50% w sezonie. Dominacja kierowców LANCER EVOLUTION trwała w Pucharze Grupy N, który Gustavo Trelles wygrał trzeci rok z rzędu. To dało MITSUBISHI MOTORS potrójną koronę, a rok 1998 okazał się rekordowy pod względem zwycięstw.