SKODA 1203 ROL

RYS HISTORYCZNY  : Škoda 1203/TAZ 1500 – samochód dostawczy występujący w wielu odmianach nadwozia, produkowany w Czechosłowacji i powstałych po jej rozpadzie krajach w latach 1968–1999 przez Škodę oraz TAZ, a od 1994 do 2017 roku na indywidualne zamówienia przez Ocelot Auto. Pierwszy prototyp tego modelu oznaczony symbolem Škoda 979 zaprezentowano w roku 1957, miał on silnik z osobowej Škody 1201. W 1962 roku we współpracy z ČZ Strakonice na podwoziu Škody 1203 zbudowano samochód rolniczy (tzw. agromobil) Škoda 998 na wzór niemieckiego Unimoga, łącznie powstały 23 egzemplarze tego oryginalnego pojazdu. Model 1203 wytwarzany był początkowo od 1968 roku w czechosłowackiej (od 1993 r. w czeskiej) fabryce Škody w Vrchlabí. W 1973 roku część, a w roku 1981 całość produkcji przeniesiono do czechosłowackiej (od 1993 r. słowackiej) fabryki TAZ w Trnawie. Po przeniesieniu produkcji pojazd nosił nazwę Škoda TAZ 1203, a od roku 1993 i rozpadu Czechosłowacji, TAZ 1500. Auto otrzymało niewielki face lifting (między innymi zamieniono prostokątne światła na okrągłe). Samochód ze względu na przestarzałą konstrukcję wycofano z produkcji w roku 1997. Kilka miesięcy po zakończeniu produkcji urządzenia do produkcji samochodu kupiła czeska firma Ocelot Auto Vladimira Matejki, która w mieście Žacléř rozpoczęła na indywidualne zamówienia produkcję samochodu pod nazwą Ocelot 1500. Pod marką Škoda we Vrchlabí w latach 1968–1981 wytworzono 69 727 egzemplarzy tego samochodu.

OPIS SZCZEGÓŁOWY : SKODA 1203 ROL 

Škoda 1203 (popularnie nazywana „tysiąc dwieście trzy” lub „tysiąc dwieście troversy”) jest pierwszym i jak dotąd jedynym czeskim, lub czechosłowackim masowo produkowanym małym samochodem dostawczym z samonośnym nadwoziem bez maskowym. Jednocześnie jest to ostatni samochód Škody klasycznej koncepcji – silnik z przednią skrzynią biegów i napędem na tylne koła.. Škoda 1203 stała się jednym z najczęściej używanych małych pojazdów użytkowych. Zalety tego samochodu to duża przestrzeń użytkowa i jego zmienne wykorzystanie, Do wad zaliczymy słaby i przegrzewający się silnik, problemy z przełożeniem, słabe właściwości jezdne bez obciążenia . Skoda 1203 jest dla Czechów tym, czym dla nas Nysa oraz Żuk. Samochodem, który zmotoryzował drobny transport w czasach demokracji ludowej. Mimo wad jest darzona ogromnym sentymentem. Po aksamitnej rewolucji Transporter był najważniejszym narzędziem dla nowo założonych lub sprywatyzowanych warsztatów i innych przedsiębiorstw w Czechosłowacji. Jednak ludność szybko zdała sobie sprawę, że pojazd nie może konkurować z pojazdami zachodnioeuropejskimi pod względem ekonomii, bezpieczeństwa i mocy silnika. Zaczęli więc importować używane pojazdy użytkowe marek Volkswagen, Ford czy Fiat dla policji i służb ratowniczych. Stare pojazdy zostały szybko sprzedane do krajów wschodnich lub zezłomowane. Najpierw w 1969 roku klienci otrzymali kompaktowego 12-miejscowego vana, który przy wymiarach zewnętrznych 4520 x 1800 x 1900 mm o masie zaledwie 1170 kilogramów osiągał wystarczającą prędkość maksymalną 90 km/h, a przy stałej prędkości 60 km/h zmierzono jego zużycie na 11 litrów benzyny na 100 km. Wkrótce pojawił się minibus, a następnie szereg innych wariantów – od platformy dostawczej, przez różne konstrukcje montażowe, po karetki pogotowia i karawany. W kilku fragmentach powstała także rozszerzona wersja platformy, której fabryczny zespół używał do transportu wyścigowych specjałów. Na drogach krajów bloku wschodniego komercyjne ŠKODY konkurowały głównie z enerdowskim Barkasem B 1000 z trzycylindrowym, dwusuwowym silnikiem, znanym z Wartburgów. Na rynku były też polskie samochody Żuk i Nysa, napędzane archaicznymi czterocylindrowymi silnikami wywodzącymi się z powojennego radzieckiej Pobiedy M20. Stale unowocześniany, wiecznie zielony Š 1203 w 1988 roku otrzymał większy i mocniejszy silnik o pojemności skokowej 1433 cm3 i mocy 57 KM (42 kW). Nowa pięciobiegowa skrzynia biegów zmniejszyła prędkość obrotową silnika przy wyższych prędkościach, a co za tym idzie, jego hałas i zużycie paliwa. Dwuobwodowe hamulce przyczyniły się do zwiększenia bezpieczeństwa eksploatacji, drobne retusze odświeżyły konstrukcję nadwozia, a w latach 90-tych XX wieku pod maską pojawił się ekonomiczny czterocylindrowy silnik wysokoprężny Volkswagena o pojemności 1,9 litra. Przedsiębiorstwo TAZ zostało sprywatyzowane po 1989 roku, ale produkcja popularnego modelu była kontynuowana pod pierwotnym oznaczeniem. Od 1993 roku zaczęto go oferować jako TAZ 1500, trzy lata później dodano wspomnianą już wersję diesla o oznaczeniu TAZ 1.9D, a benzynowego klasyka, od pewnego czasu także z wtryskiem paliwa, przemianowano na TAZ 1.5i. Zainteresowani niewymagającą, przystępną cenowo dwunastką, nadal mogli ją zamówić dwie dekady później. Od kwietnia 1973 do sierpnia 1999 w Trnawie wyprodukowano około 89 000 samochodów. Sztafetę w kolejnym okresie, choćby w formie indywidualnych zamówień i montażu części, przejęła mniejsza firma z Žaclér w Czechach, czyli miejscowości oddalonej zaledwie o 16 kilometrów od fabryki w Vrchlabí. Škoda 1203 stała się niepowtarzalnym symbolem czechosłowackiej motoryzacji w latach 70. i 80. XX wieku. Dlatego często pojawiała się na ekranach telewizorów i ekranów kin oraz w doniesieniach prasowych. Zagrała m.in. w znanej scenie interwencji w pobliżu rozbitego samolotu w serialu „Pogotowie” (1984-1985), w filmie Františka Vláčili „Dym z ziemniaków”, w pierwszych częściach serialu o poetach. reżysera Dušana Kleina, czy w ponadczasowej szalonej komedii duetu Svěrák-Smoljak „Jáchyme, wrzuć go do maszyny!” (1974). Na pewno pamiętacie także „godne pożałowania przeoczenia” pary ratowników medycznych Arnošta i Arnošta, wysłanych w teren przez profesora psychiatrii Chocholouška. Prezentowany model to wersja oznaczona jako ROL czyli platforma z plandeką .