FORD SIERRA RS COSWORTH

RYS HISTORYCZNY : Samochód został skonstruowany przez Ford Motorsport z myślą o dominacji rajdów Grupy A w Europie. Początkowo model dostępny był jako 3-drzwiowy liftback, od 1988 już jako 4-drzwiowy sedan. Do napędu użyto turbodoładowanego silnika R4 DOHC 2.0 zaprojektowanego przez Coswortha. Napęd przenoszony był na oś tylną (lata 1986–1989) lub na obie osie (lata 1990–1992) poprzez 5-biegową manualną skrzynię biegów. Sierra RS Cosworth zadebiutowała podczas Międzynarodowego Salonu Samochodowego w Genewie w marcu 1985 roku. Wprowadzenie modelu na rynek planowano na wrzesień tego samego roku, wyprodukowanie 5000 egzemplarzy miało nastąpić przed latem 1986 roku. Produkcja ruszyła jednak dopiero w lipcu 1986. W 1987 roku 500 egzemplarzy zostało zmodyfikowanych poprzez montaż między innymi większej turbosprężarki co zaowocowało wzrostem mocy, seria otrzymała nazwę Ford Sierra Cosworth RS500, sprzedawana była wyłącznie na rynku brytyjskim (kierownica po prawej stronie). Powstało 5542 egzemplarze oryginalnej Sierry RS Cosworth (wliczając Cosworth RS500). Później Ford produkował jeszcze odmianę Sierra Sapphire RS Cosworth (tylnonapędowa 1988-1989, AWD 1990-1992).

OPIS SZCZEGÓŁOWY : FORD SIERRA RS COSWORTH

Sierra Cosworth została również wprowadzona do użytku jako samochód rajdowy i odniosła pewien sukces. Po zniesieniu formuły Grupy B w Rajdowych Mistrzostwach Świata pod koniec 1986 roku, producenci musieli zwrócić się ku samochodom Grupy A i Ford, podobnie jak większość innych, znalazł się bez w pełni odpowiedniego samochodu. Cosworth był bardzo mocny, ale z napędem tylko na tylne koła przegrywał z Lanciami i Mazdami z napędem na cztery koła na luźnej nawierzchni, podczas gdy XR4x4 z napędem na cztery koła miał doskonałe podwozie, ale starszy silnik wytwarzający tylko około 230 KM, co najmniej 80 mniej niż Lancia. W sezonie 1987 zespół jeździł na obu modelach, używając XR4x4 na luźnych nawierzchniach i Coswortha na asfalcie, ale wada mocy XR4x4 była zbyt duża i od 1988 roku zespół skoncentrował się na samym Cosworthzie i kontynuował jego używanie aż do pojawienia się Sierra RS Cosworth 4×4 w 1990 roku. Pragnienie Ford Motorsport dotyczące 3-drzwiowego „Motorsport Special” odpowiadającego oryginalnemu modelowi Sierra RS Cosworth nie zostało uwzględnione. Bardziej dyskretna wersja 4-drzwiowa była uważana za posiadającą większy potencjał rynkowy. W związku z tym zdecydowano, że nowy samochód powinien być naturalnym rozwinięciem drugiej generacji, który zostanie wprowadzony na rynek w połączeniu z liftingiem zaplanowanym dla całej linii Sierra w 1990 roku. Mike Moreton był szefem zespołu, który planował opracować edycję ewolucyjną, której celem było uczynienie samochodu nie do pokonania na torach wyścigowych. W marcu 1987 roku Aston Martin Tickford podpisał kontrakt na przebudowę 500 samochodów.

Cosworth RS500 został ogłoszony w lipcu 1987 roku i otrzymał homologację w sierpniu 1987 roku. Główną różnicą w stosunku do trzydrzwiowego Coswortha Sierra był ulepszony silnik wyczynowy Coswortha. W sierpniu 1987 roku Sierra RS500 Cosworth uzyskała homologację. Ford zdobył pole position we wszystkich pozostałych sześciu wyścigach World Touring Car Championship w 1987 roku, a w czterech z nich jako pierwszy przekroczył linię mety. Fabryczny zespół Eggenberger Motorsport wygrał Mistrzostwa Świata w Mistrzostwach Świata, chociaż samochody zespołu zostały zdyskwalifikowane z Bathurst 1000 w Australii w 1987 roku z powodu nieprawidłowości w nadkolach. Były one uznawane za legalne w każdym innym wyścigu w tym roku, jednak to pozbawiło Klausa Ludwiga i Klausa Niedzwiedz tytułu mistrzowskiego kierowców. W 1989 roku Eggenberger wygrał 24-godzinny wyścig w Spa. RS500 odniósł sukces w DTM w 1988 roku, kiedy to Klaus Ludwig w Ford Team Grab zdobył mistrzostwo kierowców, a Wolf Racing zdobył mistrzostwo zespołu. Zarówno Grab, jak i Wolf byli zespołami fabrycznymi Forda i pokonali Mercedesa-AMG oraz BMW M Sport w walce o honory. Sierra Cosworth została również wykorzystana jako samochód rajdowy i odniosła pewien sukces. Po zniesieniu formuły Grupy B w Rajdowych Mistrzostwach Świata pod koniec 1986 roku, producenci musieli zwrócić się ku samochodom Grupy A i Ford, podobnie jak większość innych, znalazł się bez w pełni odpowiedniego samochodu. Cosworth był bardzo mocny, ale z napędem tylko na tylne koła przegrywał z Lanciami i Mazdami z napędem na cztery koła na luźnej nawierzchni, podczas gdy XR4x4 z napędem na cztery koła miał doskonałe podwozie, ale starszy silnik wytwarzający tylko około 230 KM, co najmniej 80 mniej niż Lancia. W sezonie 1987 zespół jeździł na obu modelach, używając XR4x4 na luźnych nawierzchniach i Coswortha na asfalcie, ale wada mocy XR4x4 była zbyt duża i od 1988 roku zespół skoncentrował się na samym Cosworth i kontynuował jego używanie aż do pojawienia się Sierra RS Cosworth 4×4 w 1990 roku. Samochód z napędem na tył nigdy nie wygrał rajdowych mistrzostw świata na luźnej nawierzchni, ale w rękach takich kierowców jak Stig Blomqvist, Carlos Sainz i Ari Vatanen często kończył wyścig w pierwszej piątce, z wyjątkiem sytuacji, gdy warunki były szczególnie śliskie. Na asfalcie był to znacznie poważniejszy rywal, a młody Didier Auriol wygrał Rajd Korsyki w 1988 roku, jedyny raz w tym sezonie, kiedy Lancia została pokonana w prostej walce. Jednak wraz z dalszym rozwojem Lancii Delta Integrale i pojawianiem się nowych samochodów, takich jak Toyota Celica GT-Four ST165, Cosworth stawał się coraz mniej konkurencyjny. Prezentowany model to samochód którym belgijski kierowca Robert Droogmans wygrał 8 edycję rajdu samochodowego ADAC Rallye Deutschland w 1988 roku.