GAZ 3307

RYS HISTORYCZNY  : GAZ-3307 i GAZ-3309 to radzieckie i rosyjskie samochody ciężarowe o średniej ładowności w rodzinie samochodów ciężarowych czwartej generacji produkowanych przez Zakłady Samochodowe im. Gorkiego. Począwszy od tej generacji, GAZ przestawił swoje ciężarówki na olej napędowy. Ciężarówka z gaźnikiem z platformą GAZ-3307 była produkowana seryjnie od końca 1989 roku do stycznia 2020 roku, a ciężarówka z turbodieslem GAZ-3309 od końca 1994 roku. Jest to następca i następca rodziny GAZ-52/53 trzeciej generacji, która została całkowicie wyparta z linii montażowej na początku 1993 roku. W 2014 roku został zastąpiony przez nowy samochód, Gazon Next. Od 1999 roku produkowany jest samochód terenowy 2-/2,3 tony GAZ-3308 „Sadko” (4×4) z jednokołową oponą tylnej osi i centralnym systemem kontroli ciśnienia w oponach, a od 2005 roku 4-tonowa ciężarówka terenowa GAZ-33086 „Zemlyak” z oponą tylnej osi o podwójnym nachyleniu. w 1963 roku ukazał się prototyp ciężarówki GAZ-54, którego testy trwały kilka lat. Następnie, w 1972 roku, zbudowano podobną ciężarówkę, oznaczoną jako GAZ-53-11. W tym czasie do ZSRR zaczęły przyjeżdżać ciężkie ciężarówki marki Magirus-Deutz zachodnioniemieckiego koncernu Klöckner-Humboldt-Deutz. I choć samochody te nie były tak wybitne jak na zachodnie standardy, robiły wrażenie na radzieckich specjalistach, chłodzone powietrzem diesle dobrze sprawdziły się w trudnych warunkach Syberii. A XXV Zjazd KPZR, który odbył się w lutym-marcu 1976 r., podjął decyzję o rozpoczęciu masowej dieselizacji floty samochodów ciężarowych ZSRR. Zdecydowano, że obiecująca rodzina ciężarówek GAZ będzie nie tylko napędzana olejem napędowym, ale także z silnikami wysokoprężnymi chłodzonymi powietrzem.Projekt techniczny nowej ciężarówki, która otrzymała indeks GAZ-4301, był rozpatrywany na radzie naukowo-technicznej Ministerstwa Przemysłu Motoryzacyjnego w dniu 9 lutego 1978 roku. Na wystawie Avtoprom-1984 zaprezentowano pokazowy model ciągnika GAZ-4509. Rozpoczęcie produkcji seryjnej samochodów GAZ-4301 zostało przesunięte ze względu na opóźnienie w budowie i wyposażeniu produkcji oleju napędowego w GAZ, (produkcja powietrznych diesli GAZ-542 rozpocznie się dopiero od 22 stycznia 1993 roku), w związku z czym opracowano uproszczony GAZ-3307, który w rzeczywistości był zmodernizowanym GAZ-53 z nową kabiną 4301 i silnikiem benzynowym. W 1993 roku opanowano produkcję zamiennika modelu GAZ-52 – 3-tonowej ciężarówki GAZ-3306 z podobnym GAZ-542, ale 4-cylindrowym silnikiem wysokoprężnym GAZ-544 chłodzonym powietrzem o mocy 85 KM. Według niektórych doniesień w 1992 roku wyprodukowano limitowaną serię 2,5-tonowej modyfikacji 33061 z silnikiem gaźnikowym z GAZ-52. Produkcja trzytonowego samochodu ciężarowego GAZ-3306 (głównie w wersji „Cargo Taxi”) trwała do 1995 roku. W styczniu 2020 roku GAZ-3309 i jego modyfikacje zostały wycofane z produkcji.

OPIS  : GAZ 3307

Jedną z głównych charakterystycznych innowacji konstrukcyjnych tej generacji ciężarówek GAZ, która odróżnia ją od poprzedniej – GAZ-53/52, jest wysokoprężny, rzędowy, 6-cylindrowy silnik generacji GAZ-542. Ze względu na złą sytuację gospodarczą pod koniec lat 80. zastosowano półśrodek, tymczasowe rozwiązanie paliatywne: wyposażenie samochodu w jednostkę poprzedniej generacji (GAZ-53) – benzynowy 8-cylindrowy silnik w kształcie litery „V” generacji ZMZ-53, który później stał się trwały. Samochody ciężarowe GAZ-3307 i GAZ-3309 o ładowności 4,5 tony przeznaczone są do pracy na wszystkich rodzajach dróg utwardzonych. Czwarta rodzina ciężarówek GAZ obejmowała również 5-tonową ciężarówkę z silnikiem wysokoprężnym GAZ-4301 (1992-1995) i 3-tonową ciężarówkę z silnikiem wysokoprężnym GAZ-3306 (1993-1995). GAZ-3307 to czwarta (po GAZ-AA/MM, GAZ-56 i GAZ-51, GAZ-52 i GAZ-53) generacja samochodów ciężarowych GAZ. Prace nad stworzeniem nowej generacji samochodów ciężarowych GAZ o średniej ładowności, które miały w przyszłości zastąpić poprzednią rodzinę GAZ-53A, rozpoczęły się w pierwszej połowie lat 60-tych. Początkowo planowano jedynie modernizację modelu produkowanego przez zakład. Pracami nad nową maszyną kierował inżynier Aleksander Michajłowicz Butusow. Czołowy projektant Walerij Dmitriewicz Zapojnow, projektant Stanisław Witaliewicz Wołkow. Pierwsze prototypy powstały w 1979 roku. Druga seria prototypów została ukończona w 1981 roku. Wiosną 1981 roku XXVI Zjazd KPZR zatwierdził decyzję o dieselizacji floty samochodów ciężarowych i opracowaniu nowych modeli samochodów ciężarowych z silnikami wysokoprężnymi, zgodnie z którą rozpoczęto opracowywanie nowego modelu ciężarówki GAZ z silnikiem wysokoprężnym i ulepszoną kabiną kierowcy. W efekcie samochód otrzymał bardziej przestronną, nowoczesną, dwumiejscową kabinę wyposażoną w skuteczny system wentylacji i ogrzewania, po raz pierwszy zastosowany w 1984 roku w eksperymentalnej ciężarówce GAZ-4301. Konstrukcja układu kierowniczego, w przeciwieństwie do swoich poprzedników, po raz pierwszy obejmuje wspomaganie kierownicy. W dniu 26 grudnia 1986 roku zakłady GAZ zakończyły próby GAZ-3307. Produkcja seryjna 4,5-tonowego samochodu ciężarowego GAZ-3307 (4×2) z silnikiem gaźnikowym ZMZ-511 o mocy 125 KM rozpoczęła się w 1989 roku i trwała do stycznia 2020 roku (z przerwą w latach 1996-1997). Pod koniec 1994 roku, wraz z rozwojem produkcji czterocylindrowego, chłodzonego powietrzem turbodiesla GAZ-5441 (544.1) o mocy 116 KM, pojawił się model GAZ-3309 o ładowności 4,5 tony, całkowicie zunifikowany w podwoziu i kabinie z GAZ-3307 (zewnętrznie różni się tylko rurą wlotu powietrza do silnika po lewej stronie kabiny). Produkcja modelu 3309 została zawieszona do końca 2001 roku, a gaźnik 4,5 tony GAZ-3307 został przywrócony do produkcji. Później GAZ skoncentrował się na zakupie białoruskich silników wysokoprężnych MMZ D-245.7 (podobny chłodzony wodą turdiesel zainstalowano na ZiŁ-5301 „Byczok”) Mińskich Zakładów Motorowych (MMZ), które zaczęto montować również w wznowionym w produkcji modelu GAZ-3309. W latach 2006-2008 GAZ-3307, GAZ-3309 i GAZ-3308 były wyposażone w silniki benzynowe i wysokoprężne certyfikowane zgodnie z normami środowiskowymi Euro-2, a w latach 2008-2012 – Euro-3. Produkcja wielkoseryjna modeli 3307 i 3308 z silnikami benzynowymi ZMZ została przerwana w 2009 roku, ale ich małoseryjna produkcja na zamówienie została zachowana, np. dla wersji specjalnych certyfikowanych dla agencji rządowych (np. w 2010 roku wyprodukowano 406 sztuk GAZ-3307). W latach 2010-2012 samochody ciężarowe GAZ o średniej ładowności (4×2) były wyposażone głównie w silnik wysokoprężny MMZ D-245.7 E-3 (model 3309), a modele 33081 „Sadko” i 33086 „Zemlyak” z napędem na wszystkie koła (4×4) były wyposażone w silnik wysokoprężny MMZ D-245.7 E-2. W latach 2013-2016 wszystkie ciężarówki GAZ 4 generacji do celów cywilnych wykorzystywały jako silnik bazowy turbodiesel MMZ D-245.7 E-4 o mocy 119 KM. W 2013 roku silnik uzyskał homologację na normę Euro-4. W lutym 2013 roku do produkcji weszła modyfikacja GAZ-33098 z nowym silnikiem wysokoprężnym produkcji rosyjskiej – YaMZ-5342.10 klasy Euro-4, a także nową wersję terenowej ciężarówki GAZ-33088 Sadko z podobnym silnikiem EEK-96 YaMZ-5344. Ta wersja benzynowa różni się od tych z silnikiem wysokoprężnym nie tylko silnikiem (masa własna auta jest niższa o 310 kg), ale także 12-woltowym zasilaniem pokładowym i głównym biegiem o zwiększonej liczbie 6,17. W przeciwieństwie do ciężarówek benzynowych poprzednich wersji, GAZ-3307 z modelu 2016 jest wyposażony w pneumatyczno-hydrauliczny napęd hamulcowy i ABS, a także hydrauliczne wspomaganie kierownicy typu płyty (bramy). Od 2014 roku w samochodach montowana jest nowa osłona chłodnicy z emblematem fabrycznym zamiast kratki z napisem „GAZ”. Model GAZ-3307, którego silnik był dość mocny, został wyposażony w ręczną skrzynię biegów o konstrukcji z dwoma wałami. Synchronizacja po zakończeniu zmiany biegów. Czterobiegowa skrzynia biegów sprawdziła się od najlepszej strony przez lata eksploatacji w samochodach GAZ-52. Od 2000 roku podwozia GAZ-3307 zaczęły cieszyć się większym popytem. Wiele firm w Rosji zajmowało się tworzeniem różnych jednostek samobieżnych opartych na platformie motoryzacyjnej. Wszystkie rodzaje specjalnego wyposażenia, samochody dostawcze, samochody ciągnące, samobieżne komory chłodnicze i inne mobilne urządzenia techniczne zostały wyprodukowane przy użyciu podwozia 3307. Przedsiębiorstwa nabyły wydłużoną wersję samojezdnego podwozia 3307, zainstalowały dodatkowe wyposażenie, ustawiły miejsca do spania dla kierowców, a tym samym uzyskały gotowy pojazd do transportu dalekiego zasięgu długich lub nieporęcznych towarów. Niezawodny i bezpretensjonalny silnik pomógł pokonać dystans wielu kilometrów.