MITSUBISHI GALANT VR-4

RYS HISTORYCZNY : Mitsubishi Galant VR-4 (Viscous Realtime 4WD) był najwyższą wersją modelu Galant firmy Mitsubishi Motors, dostępną w szóstej (1987–1992), siódmej (1992–1996) oraz ósmej (1996–2002) generacji tego pojazdu. Początkowo wprowadzony, aby spełnić nowe przepisy Grupy A Rajdowych Mistrzostw Świata, wkrótce został zastąpiony jako pojazd startowy Mitsubishi przez Lancer Evolution, a następnie rozwinął się w wysokowydajny pokaz technologii firmy.

OPIS SZCZEGÓŁOWY : MITSUBISHI GALANT VR-4

W latach 70. i 80. Mitsubishi Motors Corporation (MMC) dążyła do poprawy swojego wizerunku poprzez ustaloną ścieżkę uczestnictwa w sportach motorowych. Lancer 1600 GSR i Pajero/Montero/Shogun odniosły duże sukcesy w rajdach rajdowych i rajdowych, a ostatecznie firma planowała próbę wejścia w klasę Grupy B Rajdowych Mistrzostw Świata z wersją Starion z napędem na cztery koła coupé. Jednak klasa została zakazana po kilku śmiertelnych wypadkach w latach 1985 i 1986, a Mitsubishi musiało ponownie ocenić swoje podejście. Zamiast tego homologował niedawno wprowadzoną szóstą generację sedana Galant dla klasy Group A, wykorzystując mechaniczne podstawy z porzuconego prototypu Stariona. W latach 1988–1992 startował w nim oficjalny fabryczny zespół Mitsubishi Ralliart Europe, wygrywając trzy wyścigi w rękach Mikaela Ericssona (1989 1000 Lakes Rally), Pentti Airikkala (Lombard RAC Rally 1989) oraz Kennetha Erikssona (Szwedzki Rajd 1991). Do zwycięstwa w Asia-Pacific Rally Championships doprowadzili także Kenjiro Shinozuka (1988) i Ross Dunkerton (1991–92), a w American National GT Championship (1992) Tim O’Neil. Jednak Mitsubishi — i ich konkurenci — zdali sobie sprawę, że samochody WRC z lat 80. były po prostu zbyt duże i nieporęczne na ciasne, kręte drogi rajdowych etapów. Około 1992 roku Ford przeniósł model Sierra/Sapphire Cosworth na mniejszą karoserię opartą na Escort; Subaru opracowało Imprezę, aby kontynuować ich Legacy; a Toyota ostatecznie zastąpiła coupe Celica modelem Corolla. Tymczasem Mitsubishi przeniosło silnik/skrzynię biegów VR-4 do nowego Lancer Evolution, kończąc reprezentację Galanta w motorsportowych wysiłkach MMC. Debiut GALANT VR-4 w WRC miał miejsce w Nowej Zelandii w lipcu 1988 roku, kiedy Kenjiro Shinozuka wziął udział w rajdzie w półfabrycznym zespole. Shinozuka wygrywał także wyścigi w Malezji i Australii. Podobnie jak rok wcześniej podczas tego rajdu, Shinozuka wygrał ostatnią rundę Rajdowych Mistrzostw Azji i Pacyfiku (APRC), Himalayan Rally, stając się pierwszym mistrzem nowo utworzonej APRC. W międzyczasie zespół fabryczny WRC, RALLIART EUROPE, startował w ostatniej rundzie WRC, rajdzie RAC, która odbyła się w Wielkiej Brytanii w listopadzie tego samego roku. Chociaż samochód ostatecznie wycofał się z wyścigu, ustanowił najszybszy czas na dwóch etapach specjalnych i pokazał pełny potencjał GALANT VR-4. Prezentowany model to samochód prowadzony przez  Mikael Ericssona którym to zwyciężył w 1989 roku 39 Rajd Finlandii zwany także Rajdem Tysiąca Jezior i odniósł zwycięstwo jako pierwszy nie-Fin od 18 lat.