SKODA RAPID 130

RYS HISTORYCZNY  : Škoda Rapid/Garde (typ 743) − sportowy samochód produkowany przez ówcześnie czechosłowacką firmę Škoda od 1981 do 1990 roku w zakładzie w Kvasinach oraz Bratysławie. Pierwsza oficjalna prezentacja Škody Garde nastąpiła w październiku 1981 roku w Brnie. Zaraz po premierze w zakładzie w Kvasinach ruszyła produkcja próbnej serii. Do końca roku fabrykę opuściło 38 egzemplarzy. W aucie zastosowano 55 konny silnik o pojemności 1174 cm³ znany ze Škoda 120 GLS i 4−biegową skrzynię biegów. W kolejnych latach produkcji 1982 i 1983 fabrykę opuściło kolejno 2854 i 3856 sztuk Škód Garde. W 1984 roku po wprowadzeniu elementów nadwozia Škody 130 (m.in. aerodynamiczny kształt przodu, nowe reflektory), nazwę samochodu zmieniono na Rapid. W lipcu tego samego roku zmontowano ostatnie coupé z 742.12X i 4−biegową skrzynią. Jesienią ruszyła produkcja nowego modelu 130 Rapid . W 1987 roku na rynku pojawiły się nowe modele Rapid 135 i Rapid 136. W sierpniu 1990 roku z taśmy montażowej fabryki w Kvasinach zjechał ostatni egzemplarz Škody Rapid.

OPIS SZCZEGÓŁOWY : SKODA RAPID 130

W 1984 roku po wprowadzeniu elementów nadwozia Škody 130 (m.in. aerodynamiczny kształt przodu, nowe reflektory), nazwę samochodu zmieniono na Rapid. W lipcu tego samego roku zmontowano ostatnie coupé z 742.12X i 4−biegową skrzynią. Jesienią ruszyła produkcja nowego modelu 130 Rapid z mocniejszym silnikiem Š742.13 o pojemności 1289 cm³ i 58 KM, oraz 5−biegową skrzynią biegów. W tym roku wytworzono 2584 egzemplarze Škody Rapid i 1576 Škody 130 Rapid. W 1987 roku na rynku pojawiły się nowe modele Rapid 135 i Rapid 136 wyposażone w zmodernizowany silnik 1289 cm³ przygotowywany dla Škody Favorit oraz zakończono produkcję w bratysławskiej fabryce BAZ, która trwała od 1982 roku. Podstawowy i zarazem najtańszy model 130 Rapid nadal pozostawał w produkcji. Wszystkie wersje przeszły drobny face lifting − nowy zestaw wskaźników i kształt kierownicy. W sierpniu 1990 roku z taśmy montażowej fabryki w Kvasinach zjechał ostatni egzemplarz Škody Rapid. Škoda Rapid była znana z tego, że opisywano ją jako „Porsche dla ubogich” po tym, jak Autocar and Motor określiło Škodę Rapid jako „kurs dla początkujących do 911”, ponieważ miała silnik zamontowany z tyłu i napęd na tylne koła, podobnie jak Porsche 911. Rapid wykorzystywał konstrukcję jednobryłową i układ z silnikiem z tyłu i napędem na tylne koła. Przednie zawieszenie było wyposażone w podwójne wahacze i sprężyny śrubowe. Z tyłu znajdowały się wahacze półwleczone i sprężyny śrubowe, co stanowiło znaczne ulepszenie w stosunku do osi wahliwej wcześniejszych Škodów, które zapewniało bezpieczniejsze i bardziej przewidywalne prowadzenie. Hamulce były tarczowe z czterotłoczkowymi zaciskami z przodu i bębnami z tyłu. Silnik był chłodzony wodą, gaźnikowy, rzędowy silnik OHV czterocylindrowy, zamontowany wzdłużnie, pochylony w prawo i wystający ponad tylną oś. Moc była przekazywana na tylne koła za pośrednictwem skrzyni biegów skrzyni biegów. Ulepszenia silników zostały wprowadzone równolegle z analogicznymi wersjami limuzyn Typ 742/746. W pierwszych latach produkcji Rapid 120 korzystał z tego samego aluminiowego bloku o pojemności 1174 cm3, 55 KM (40 kW), silnika z żeliwnymi głowicami i czterobiegowej skrzyni biegów, co w pierwszym modelu. Te pierwsze serie zostały wyprodukowane przez BAZ w Bratysławie i są znane z tego, że są zawodne; Produkcja była stopniowo przenoszona z powrotem do małej fabryki Škody w Kvasinach. BAZ zakończył produkcję w 1987 roku, po wybudowaniu 3280 egzemplarzy Garde i Rapid. W modelu Škoda Rapid 130 zamontowano mocniejszy silnik o pojemności 1289 cm³ wyposażony w pięciobiegową manualną skrzynię biegów, który wytwarzał 58 KM (43 kW) przy 5000 obr./min i 72 lb⋅ft (98 N⋅m) przy 2850 obr./min. Prędkość maksymalna wynosiła 152,9 km/h, a samochód mógł przyspieszyć od zera do 97 km/h w 16,5 sekundy. W 1987 roku Rapid 136 (Typ 747) wprowadzono zmodernizowany silnik 1.3 z nowymi 8-portowymi głowicami cylindrów ze stopu aluminium. Moc i moment obrotowy wzrosły do 62 KM (46 kW) przy 5000 obr./min i 100 N⋅m (74 lb⋅ft) przy 3000 obr./min. Podczas gdy prędkość maksymalna pozostała taka sama, przyspieszenie do 97 km/h zostało zmniejszone do 14,9 sekundy. W sierpniu 1987 roku pojawił się Rapid 135, Rapid 130 był produkowany przez jakiś czas, ale został wycofany w lipcu 1988 roku. Model 135 korzystał z całkowicie aluminiowego silnika 136, aczkolwiek z niższym stopniem sprężania, który obniżył moc do 58 KM (43 kW). Rapid 135 Ri i RiC otrzymały wersje nowszego silnika z wtryskiem paliwa (firmy Bendix) i były krótko dostępne na niektórych rynkach, w tym w Wielkiej Brytanii i Austrii. „Ri” oznacza „Rapid Injection”, podczas gdy „RiC” dodał katalizator. Wersja kabriolet Rapida była oferowana przez Škoda GB na rynku brytyjskim. Standardowe coupé Rapid były importowane i przebudowywane w Wielkiej Brytanii przez specjalistyczną firmę Ludgate Design & Development (LDD ltd.) w Kent i sprzedawane za pośrednictwem oficjalnych dealerów Škody. Samochody zachowały ramy okienne i zostały wzmocnione dodatkowymi usztywnieniami podwozia i pałąkiem w kształcie litery T, podobnym do tego w Triumphie Stag. Przy całkowitej cenie nieco poniżej 5000 funtów, Rapid Cabriolet był najtańszym kabrioletem w sprzedaży w Wielkiej Brytanii.